vrijdag 5 april 2013

Meesterflirt

Gisteravond was ik op een expofeestje. Het was lekker druk en gezellig. Veel hippe jonge mooie mensen en de zaal was bijna te klein voor alle bij elkaar gepropte creativiteit. Ik stond aan de bar mensen te observeren. Eén van hen viel erg op. Een knappe man van begin dertig met een ovaal gezicht en vriendelijke ogen. Hij was binnengekomen met een mooie blondine die duidelijk niet zijn zus was. Het was me opgevallen dat zijn vriendin zich subtiel van het toneel verwijderde iedere keer als hij met een jonge meid aan het flirten was. Ze zag er niet geïrriteerd uit, maar ging gewoon met iemand anders staan praten tot hij haar weer een drankje kwam brengen, even aandacht gaf en dan gewoon weer verder ging met flirten met een nieuw gearriveerde.

Ook ik was op een gegeven moment aan de beurt en hij kwam naast mij aan de bar hangen.
"Helemaal alleen vanavond?"
Ik knikte.
"Je voelt je volgens mij prima op je gemak hier. Ben je één van de kunstenaars?"
"Nee hoor, ik ben gewoon een kijker."
"En bevalt het wat je ziet?"
"Tot nu toe vind ik het vooral vermakelijk."
"Vermakelijk?" Een dikke bruine wenkbrauw schoot omhoog en zijn ogen kregen een ondeugende glans.
"Je vriendin lijkt het niet erg te vinden dat jij met ieder jong grietje flirt." ging ik verder.
Hij speelde met een bierviltje.
"Dat komt omdat ze weet wat ik doe." zei hij.
"En wat is het dan wat jij doet?"
Hij zuchtte en legde het bierviltje weer weg.
"Goed dan. Cut the crap. Wat jij wilt...Ik ben een Masterflirt."
"Een wat?"
"Een versierders coach. Ik leer onzekere mannen hoe ze een vrouw moeten versieren."
Oké, dat had ik niet verwacht. Ik bedankte hem voor zijn eerlijke antwoord en hij stelde zich voor als Tom G.

De naam Tom G. klonk me bekend in de oren en opeens besefte ik me dat Jasper enkele boeken van hem in zijn boekenkast had staan.
"Ik heb onlangs iets gehad met iemand die volgens mij jouw cursussen heeft gevolgd."
Tom bekeek me en zei toen: "Dan heeft de cursus gewerkt."
"Nou, dat weet ik niet zo zeker. Ik bedoel, het is waar dat hij mijn aandacht wist te vangen, maar het lukte hem niet om die vast te houden."
Tom haalde zijn schouders op. "Dat is ook niet de bedoeling. Het gaat alleen maar om het scoren. Het binnenhalen van zoveel mogelijk telefoonnummers en eventueel de seks. Dat vergroot het zelfvertrouwen. Het gaat eigenlijk niet om de vrouwen zelf."
Ik was perplex en wist even niet of ik nu verontwaardigd of boos moest gaan reageren. Zoals meestal in dat soort situaties stond ik met mijn ogen te knipperen en zweeg ik.
Tom gaf me zijn kaartje. "Zoek maar op internet, dan begrijp je het beter." en hij maakte zich uit de voeten.

Thuis was dat het eerste wat ik deed. Tom de Meesterflirt had ik al gauw gevonden. Ik bekeek wat videootjes van seminars en ik voelde me gebruikt. Door verder te zoeken op het net herkende ik meer en meer trucjes van Jasper. Die zwart gelakte vingernagel die ik niet had begrepen, bepaalde opmerkingen die hij wel eens maakte. "Dat vette haar kan je best hebben." dat soort dingen. Allemaal voorgekauwde NLP. Jasper bleek een in elkaar gebouwd typetje te zijn van workshops en seminars. Ik kwam het woord Pick Up Artist tegen en las met afgrijzen hoe ik het slachtoffer was geworden van social dominance. Althans, volgens de overtuiging van kneuzen als Jasper die geen idee hebben hoe ze met een vrouw moeten omgaan en dus maar honderden euro's uitgeven om zelfvertrouwen te kopen van mannelijke egotrippers als meneer Gorny en zichzelf op die manier voor de gek houden. Het waren namelijk niet de gekke trucjes en het gemanipuleer waardoor ik voor Jasper was gevallen, maar zijn gevoelige ogen en de tantra-seks. De enige cursus die wél waar voor zijn geld had geboden. Juist door de rare dialogen en het gevoel dat hij niet normaal met me kon communiceren ben ik op hem afgeknapt.

Op Tom G. kan ik niet boos zijn, die heeft gewoon heel slim een gat in de arbeidsmarkt weten te vullen. Geld verdienend aan wanhopige sukkels die niet zelf na willen denken en behoefte hebben aan een charismatische führer. Voor Jasper voel ik vooral medelijden. Wat een zielig klein mannetje dat met al zijn "wijze" woorden uit zelfhulpboeken niet eens weet hoe hij contact moeten maken met zichzelf. Daar sta je dan met je zwarte vingernagel en een boekje vol telefoonnummers waarbij je geen enkel gezicht, laat staan een karakter bij weet te plaatsen. En als hij op een dag per ongeluk de vrouw van zijn leven lijkt te hebben versierd, weet hij niet eens hoe hij haar bij zich zal moeten houden.



woensdag 3 april 2013

laat je korte verhaal online publiceren

Er is een kort verhaal van mij gepubliceerd op www.HonderdWoorden.tumblr.com
Jay! :D

superleuk initiatief


Schrijvers onder jullie: stuur een verhaal op van precies 100 woorden met een titel van één woord naar honderdwoorden@outlook.com

ook te vinden op twitter:
@HonderdWoorden

Kipje

Geen vriendje om de vrije paasdagen mee door te brengen dus streek dit kuiken neer bij paps en mams. Ik had een beetje verwacht dat mijn broer en zus er ook zouden zijn met hun kids en had me verheugd op het schilderen van hard gekookte eieren en ze de volgende ochtend te laten zoeken door het grut in de tuin. Maar ik bleek de enige spruit te zijn die dit jaar de opwachting had gemaakt. Mijn broer zat bij zijn schoonfamilie en mijn zus had haar gezin meegenomen voor een weekendje weg. Nou ja. Des te meer chocolade paaseitjes voor mij.

Een paar uur later lag de salontafel bezaaid met samengefrommelde kleurige paaseipapiertjes en zaten mijn vader en ik ieder zuigend op een ei helemaal verdiept in een boek in de diepe fauteuils tot mijn moeder ons riep voor de lunch. De tafel was paaselijk gedekt met het gele tafelkleed, de eierdopjes, verse broodjes, jus d'orange en alles wat er nog meer bij hoort. Maar in het mandje zaten bruine ongeverfde eieren en ik zat een beetje hulpeloos met de spijs uit mijn paastol te goochelen. Normaliter geef ik de spijs aan mijn zus, die er verzot op is. Zelf geef ik er niet veel om. Ze smeert het altijd helemaal uit over haar broodje met daarbovenop dan nog een laag roomboter en lekker dat ze dat vindt. Nu wist ik niet wat ik er mee moest doen. Mijn vader zag mijn twijfel en bood zijn bordje aan. Toen mijn moeder niet keek (ze heeft een hekel aan dat "gemier" met eten) smeerde ik de klodder spijs op zijn broodje waarna we allebei een grijns moesten onderdrukken.

Het spel "wiens ei het eerste breekt  als je ze op elkaar tikt" was ook niet zo leuk als normaal nu er minder mededingers waren. Voor mijn broer moest je altijd oppassen. Die had de lepe gewoonte om van onder hard tegen je ei aan te tikken als jij nog van bovenaf op die van hem aan het mikken was.

Na de lunch een flinke wandeling door het bos waar gelukkig zo nu en dan een zonnetje scheen. En 's avonds (in plaats van een bordspel met de hele familie) wat tv gekeken met mijn ouders. Toen ik het logeerbed opzocht op zolder en om me heen keek in de grote kamer waar ik de andere lege logeerbedden zag staan voelde ik me een beetje eenzaam. Pasen zonder de rest van de familie is toch best wel kaal. Ik trok de dekens om me heen en draaide me om. Toen viel mijn oog op een pluchen beestje dat waarschijnlijk nog naast het bed lag sinds mijn kleine nichtje hier voor het laatst geslapen had. Ik pakte het op en herkende het vertrouwde gezichtje. "Kipje!"

Het was Kipje het Kuiken waar ik vroeger als kind al mee speelde. Ze was te groot om in de paastak te hangen dus belandde ze ooit tussen mijn speelgoed. En nu lag ze dus naast me in bed.

Zo had deze Pasen toch nog een vleugje nostalgie gekregen.